Edinburgh

Maandag 29 mei. Vandaag hadden we onze eerste rustdag. De benen waren behoorlijk verzuurd na al de voorbije weken elke dag fietsen en ook nog vaak tegen de klippen op. Tevens is het nog maar 160 km naar Newcastle. Dat moet voor ons een eitje zijn in 4 dagen tijd, als het midden blad maar mee wil werken en er geen al te zware beklimmingen meer komen om de fiets te ontzien. Want aankomen zal de fiets. Vannochtend eerste werk was de DFDS SEAWAYS bellen om er voor te zorgen dat we op de boot konden aanstaande vrijdag. Het liep allemaal voorspoedig en binnen een half uur was het geregeld. Daarna was het tijd voor het ontbijt. Deze werd geserveerd tussen 08:30 en 09:30. Om op krachten te komen namen we beide een vol schots ontbijt bestaande uit: gebakken ei, bacon, worstjes, haggis, black pudding (gebakken bloedworst) witte bonen in tomatensaus en slice (soort van gehakt) en natuurlijk toast. We hadden afgesproken dat we de rustdag zouden gaan gebruiken om Edinburgh een beetje te leren kennen en met de buslijn 11 konden we er komen. Bij George Street zijn we uitgestapt om te voet verder te gaan. We liepen zo tegen het Scott monument aan. Bij het horen van de doedelzak was het plaatje al compleet. Langs Princes Street via de National Gallery of Scotland liepen we de High Street, ofwel de Royal Mile, op richting Edinburg Castle. Maar lieve mensen wat een drukte. Massa’s mensen vanuit alle windstreken op aarde liepen er rond. We hebben zeker een uur in de rij moeten staan om een entree kaartje te kunnen kopen. Het bezichtigen van het kasteel met al zijn tentoonstellingen en niet te vergeten het uitzicht wat je vanaf de kantelen hebt is zeer de moeite waard. De beroemde 13:00 o’clock gunshot hadden we met een halve minuut gemist. Gerard rook de kruitdampen nog toen we uit een tentoonstelling kwamen. We zijn nog even naar het hoogste toegankelijke punt gelopen voor het uitzicht. Terug op de Royal Mile zijn we de diverse winkels ingedoken. Op de Royal Mile heb je ook de The Scotch Whisky Experience. Dat was ook mijn grootste doel voor Edinburgh. Ik liet aan de ingang, het was er razend druk, de brief zien van ons doel. We werden vervolgens ontvangen door Julie Trevisan Hunter, Head of Marketing, die ons een hele mooie rondleiding gaf. Wat je daar ziet is onbeschrijfelijk. Als whisky liefhebber kijk je je ogen uit. Je voelt je als Sjakie in de chocolade fabriek? Ze hebben daar de grootste collectie whisky staan en speciale uitgaven. Fantastisch was het, na de rondleiding en Julie bedankt te hebben zijn we even blijven hangen om een whisky te proeven. We hoefde deze dag toch niet te rijden. Terug op straat hebben  we hier en daar wat gegeten en gedronken, winkels bezocht en zijn vervolgens weer met de bus naar onze b&b gegaan om te bellen met het thuisfront en te gaan slapen. Tot morgen.