1e lekke band.

17 mei. Vanochtend om 07:45 opgestaan omdat om 09:00 de bezoek ruimte van Ben Nevis Distillery opengaat en we nog geen afspraak hadden. Het zonnetje scheen ons tegemoet in de tent. Eerst wassen en ontbijten. Daarna de spullen alvast ingepakt zodat we konden vertrekken als we terug kwamen van de Distillery. De Distillery lag namelijk niet meer dan 5 minuten van de camping af. We werden hartelijk ontvangen door een jonge vrouw en we betaalde onze deelname fee  £ 10,–. Tevens overhandigde ik haar de standaard brief waarin staat in het kort geschreven wat ook op de website staat. Voor de 10 uur tour waren maar 3 deelnemers en werd daardoor erg persoonlijk. We kregen eerst een leuk filmpje voorgeschoteld over het ontstaan van Scotland en zijn whisky. Daarna een mooie rondleiding door Iain. We mochten er in elk geval wel foto’s maken. Zie bijgaande. Bij terugkeer in de ontvangst ruimte kregen we 4 whisky’s voor de tasting. Tijdens de tasting kwam de manager met een verrassing. We kregen onze entree fee terug voor het goede doel en een fles whisky voor de veiling. 

Om 11:30  hadden we de rondleiding en het handen schudden afgerond en gingen we terug naar de camping om alles op te laden en richting Inverness. Naar Inverness was 105 km dat gingen we niet meer halen en zeker niet na 14 km opgereden te hebben en ik vervolgens een lekke band kreeg langs het kanaal. Na een aantal km gereden te hebben krijg je honger. Gelukkig lag ook op ons pad het mooie plaatsje Fort Augustus en daar hebben we gegeten ons ontbijt, lunch en diner. Toen we verder reden kregen we als toetje een berg voor onze kiezen waarop ik toch een aantal keer moest passen. Al met al duurde de klim meer dan 20 minuten. Daarmee was het nog niet afgelopen want we kregen nog een aantal beklimmingen voorgeschoteld. Ondertussen zagen we de wolken zich opstapelen en begon het te regenen. Toen besloten maar weer wild te camperen tussen de bomen. Alles snel op gezet en dan de tent in. Tijd om het thuisfront te bellen, maar wat bleek we hadden geen bereik. Dat was balen met namen voor onze geliefde, want niets weten of horen is verschrikkelijk. Ook de blog kon niet gemaakt worden dus bij deze.