Het is weer goed om thuis te zijn. Het is mooi om de love of your live in de armen te kunnen sluiten. Het is weer heerlijk om een rondje te gaan golfen of om de tuin op te knappen en andere zaken te regelen. Maar het is ook heel goed om de 4 weken in BONNIE SCOTLAND te analyseren aan de hand van de vele bonnen die ik mee terug gebracht heb. Ik blijf een boekhouder. De meer dan duizend foto,s moet ik nog nader inspecteren. We hebben in die vier weken 2000 km afgelegd. We hebben 40 whisky gerelateerde entiteiten bezocht. 16 nachten hebben we in de tent geslapen, waarvan 8 op een echte camping. Maar wat niet te beschrijven valt is de beleving van een fantastische afdaling met volle bepakking na een loodzware klim. Snelheden van tegen de 75 km/u was zeker geen uitzondering. Het gegeven dat je ook door gebieden rijd waar schapen en koeien grazen en midden op de weg kunnen staan. De cattle grids. De vele hekken die je open en dicht moet doen. Het allermooiste is het ontmoeten van de heel veel onbekende mensen, zoals de b&b eigenaren, sommige mensen op een camping die ook een verhaal te vertellen hebben, de eigenaresse van de camping bij Annan die £ 5,– terug gaf als donatie met ook een verhaal over kanker. En zo kan ik wel doorgaan, maar dat doe ik. De volgende keer. Nu nog wat impressies die boekdelen schrijven. 
JANS SCOTLAND 