Vrijdag 2 juni. Gisteren middag hebben we niet veel gedaan om de benen te sparen voor de laatste etappe. Tijdens het ontbijt hadden we van een van de medewerksters gehoord dat het eetcafe om 16:30 dicht gaat. En dat kan ik me ook wel voorstellen, het is er een constante stroom van komende en gaande mensen. Bij mooie dagen staat men zelfs tot buiten in de rij! Wij vroegen ons dan ook af wat doen we dan vanavond voor eten. Tijdens onze strandwandeling kwamen we de landlady tegen die de hond aan het uitlaten was op het strand, en vroegen haar wat de mogelijkheden waren. Het was geen enkel probleem als we rond 18:00 uur aan het keukenraam zouden kloppen deed ze de deur weer open voor ons. En zo kwamen we toch aan ons avond eten. Er speelde zich ook nog iets anders af in het cafe. De man van Kate, Duncan vecht al 3 jaar tegen de aanleg van een dagbouw mijn voor steenkool in de mooie natuur en duinen van Cresswell en hij heeft het al zo ver gebracht dat het rechtzaak is geworden. Gisteren was de eerste dag van de zitting en er volgen er nog 12. Vanwegen deze zaak logeerde er ook nog een advocaat en een post master law student in bij Kate en Duncan en zij kwamen pas terug van de eerste dat toen wij aan het eten waren. Duncan is zelf zeer positief over de uiteindelijke beslissing. Het maakte ook deze avond toch weer gezellig, we zijn tot 22:00 uur blijven hangen. Van Dubcan nsmen we alvast afscheid want die zouden we niet meer zien aangezien ze weer vroeg op pad moesten voor de tweede zittingsdag. Kate zouden we nog zien tijdens het ontbijt. En zo geschiede. ‘S-morgens vroeg was het begonnen met regenen, niet hard maar je word er wel nat van, ik hoorde het tik tik tik tik op het zeildoek van de tent in vroege uurtjes en het hield niet meer op. Om ons te wassen in de toilet bij Kate namen we alleen het hoogst noodzakelijke mee. De rest lieten we in de tent achter want het is droog in de tent. Bij binnenkomst in het cafe, waar het niet druk was vanwege het druilerige weer, vroeg Kate of ik me wilde douchen en dat wilde ik zeer zeker voor Gerard hoefde het niet zo. Daarna voelde ik me weer fris en fruitig. Het wild camperen is leuk maar heeft zo ook zijn nadelen. Na het ontbijt gingen we terug naar de tent om deze af te breken en alles weer fatsoenlijk te verpakken en op de fietsen te laden. Het campeer plekje hebben we weer schoon achter ons gelaten. Nog even bij Kate langs om te bedanken voor de goede zorgen en om 10:00 uur waren we op pad richting North Shields. Volgens de kaart en google earth niet meet dan 23 mile, 35 km en we zouden er 2 uur over doen. Het zijn er 55 km geworden en 4 uren. Het eerste uur ging goed maar toen we eenmaal in de bewoonde wereld kwamen was er aan alle systemen geen touw aan vast te knopen. We zaten constant van de lijn af die google earth ons had gegeven. We hebben weer op de meest bizarre paden gefietst. Ons geluk was de tijd die we hadden. Om 14:00 uur waren we dan uiteindelijk bij de docks uitgekomen. Even douchen op de boot , het thuisfront bellen dat we op de boot zitten en om 17:00 uur voer de boot uit.
JANS SCOTLAND 