Maand: mei 2017

19 mei. Goed geslapen ondanks de spanning in de spieren. We hadden een afspraak om 10 uur waardoor we konden door slapen tot 07:30. Nadat we alles weer in gereedheid hadden gebracht konden we aan het ontbijt beginnen en wat voor een. Alles er op en eraan. Voordat we weg gingen hebben we onze gastvrouw nog op de foto gezet. Toen was het tijd voor ons bezoek en rondleiding in de Tomatin Distillery. We mochten in oude mash ton staan, zoals je kan zien op een van de foto’s. Hier werden ook de barrels nog zelf gemaakt en in de filling station heb ik de laatste barrel dicht mogen slaan.

Na Tomatin gingen we op weg naar de Culloden Battlefields. Op een kruispunt vlak bij Battlefields wist Gerard een short cut te bedenken, hetgeen betekende een 6 km downhill rit en dezelfde rit weer naar boven om op hetzelfde kruispunt uit te komen. Ik was niet blij met het verlies van een uur en verspilde energie. Het museum over de gevechten tussen de Schotten en Engelsen in 1745 en 1746 was erg indrukwekkend. 

Mijn ruimte op internet is op. Misschien dat het nu wel lukt nu we in Forres zijn aanbeland. Het is inmiddels 20 mei. Maar om gisteren af te maken. Van Culloden zijn we naar de Royal Brackla Distillery gereden. Daar aangekomen is er geen ontvangst ruimte. Wij toch door de main entrance naar binnen gegaan en liepen de trap op toen Carl zich liet zien. Hij schrok van onze aanwezigheid. Want er bleken geen tours gegeven te worden in deze Distillery anders dan via een afspraak met het management. We hebben Carl verteld wat we aan het doen waren waarop hij spontaan zij dat hij ons ging rondleiden. We hebben niet eerder zoveel echt in werking gezien. Hij heeft zelfs voor ons het maalsysteem in werking gezet. Overigens werken er maar 2 personen per shift op de Distillery en ze maken 5 miljoen liter alcohol per jaar. Toen was het tijd om een slaapplaats op te zoeken en die vonden we bij Brodie Capingsite. Deze werd echter niet meer beheerd en stond te koop. Wij toch maar wild camperen op een camping.

18 mei. Ik schrijf de datum er maar bij want voordat je het weet ben je die ook vergeten als je hier rond fietst. We zijn vroeg opgestaan vandaag om te proberen wat km te maken en bereik te krijgen voor onze mobieltje. Maar met al dat klimmen valt dat niet mee.

Op een gegeven moment hadden we bereik en dus eerst het thuisfront bellen om ze te laten weten dat we nog leefde. Om 12 uur waren we in Inverness en nog niets gegeten dan een banaan en Iron Bru. Gerard en ik raakten elkaar ook nog een keer kwijt in Inverness. Waar een mobieltje dan niet goed voor is! Na de brunch dachten we dat de Tomatin Distillery voor ons makkelijk nog te halen moest zijn want de i-pad gaf daar 1uur en 40 minuten voor. Maar wij moesten natuurlijk de moeilijkste maar ook de mooiste route pakken en kwamen daar pas om 16:45 aan.  Onderweg ook al gekeken voor B&B’s maar niets gevonden. Dan maar  vragen aan de receptioniste van de Distillery of zij iets wisten. Zij wist wel iets tevens gelijk een afspraak gemaakt voor een rondleiding om 10 uur.  Wij naar het adres die ze ons gegeven had maar helaas de B&B was volgeboekt en geen plaats voor een tent. De buren hadden ook een B&B maar op de raam stond dat ze volgeboekt waren. Toch maar aangebeld voor de vraag of wij onze tent konden opzetten. Een dame deed open en nodigde me binnen en zei dat ze wel kamers had maar bezig was met het opnieuw decoreren van het huis. We hadden de keus uit diverse kamers omdat wij de enige  gasten zijn. Ze heeft zelfs voor ons nog fish and chips and peas klaargemaakt, wat normaalgesproken niet doet. Eind goed al goed. Tot morgen.

17 mei. Vanochtend om 07:45 opgestaan omdat om 09:00 de bezoek ruimte van Ben Nevis Distillery opengaat en we nog geen afspraak hadden. Het zonnetje scheen ons tegemoet in de tent. Eerst wassen en ontbijten. Daarna de spullen alvast ingepakt zodat we konden vertrekken als we terug kwamen van de Distillery. De Distillery lag namelijk niet meer dan 5 minuten van de camping af. We werden hartelijk ontvangen door een jonge vrouw en we betaalde onze deelname fee  £ 10,–. Tevens overhandigde ik haar de standaard brief waarin staat in het kort geschreven wat ook op de website staat. Voor de 10 uur tour waren maar 3 deelnemers en werd daardoor erg persoonlijk. We kregen eerst een leuk filmpje voorgeschoteld over het ontstaan van Scotland en zijn whisky. Daarna een mooie rondleiding door Iain. We mochten er in elk geval wel foto’s maken. Zie bijgaande. Bij terugkeer in de ontvangst ruimte kregen we 4 whisky’s voor de tasting. Tijdens de tasting kwam de manager met een verrassing. We kregen onze entree fee terug voor het goede doel en een fles whisky voor de veiling. 

Om 11:30  hadden we de rondleiding en het handen schudden afgerond en gingen we terug naar de camping om alles op te laden en richting Inverness. Naar Inverness was 105 km dat gingen we niet meer halen en zeker niet na 14 km opgereden te hebben en ik vervolgens een lekke band kreeg langs het kanaal. Na een aantal km gereden te hebben krijg je honger. Gelukkig lag ook op ons pad het mooie plaatsje Fort Augustus en daar hebben we gegeten ons ontbijt, lunch en diner. Toen we verder reden kregen we als toetje een berg voor onze kiezen waarop ik toch een aantal keer moest passen. Al met al duurde de klim meer dan 20 minuten. Daarmee was het nog niet afgelopen want we kregen nog een aantal beklimmingen voorgeschoteld. Ondertussen zagen we de wolken zich opstapelen en begon het te regenen. Toen besloten maar weer wild te camperen tussen de bomen. Alles snel op gezet en dan de tent in. Tijd om het thuisfront te bellen, maar wat bleek we hadden geen bereik. Dat was balen met namen voor onze geliefde, want niets weten of horen is verschrikkelijk. Ook de blog kon niet gemaakt worden dus bij deze. 

We hadden om 10 uur een afspraak met Stuart voor een rondleiding door de Oban Distillery. We  mochten helaas geen foto’s maken.  Liggend midden in de stad heeft het geen mogelijkheid om uit te bereiden en is daarmee de kleinste Distillery van de Classic Malta. Met 1 wash still en 1 spirit still kan het ook niet anders. Gerard moest daarna nog naar een fietsenmaker om de versnelling opnieuw te laten richten.  Ondertussen begon het te regenen, what els. De ‘mio’ van mij werkte ook niet goed tussen de bergen. Dan maar op de bonnefooi naar Fort William gereden totdat we fietsroute 78 hadden gevonden. Dit is een prachtige fietspad met mooie uitzichten.  Na 81 km waren we aan gekomen waar we wezen wilde. Onderweg had ik nog wel een incident met een oudere man. In Schotland weet je af en toe niet of je op een fietspad of een trottoir rijdt. Ik zie deze man voor mij lopen en bel met mijn fietsbel, door het geluid van het verkeer hoort hij me niet en rijd ik hem bijna omver. Man  zeer boos en accepteert mijn verontschuldig niet. Helaas. Vannacht slapen we weer in de tent want in Fort William begon de zon te schijnen. En morgen bezoeken we eerst de Ben Nevis Distillery. Tot morgen. 

Bij het opstarten van de dag en het open slaan van de gordijnen stonden onze schoenen bij wijs van spreken al vol water. Wat een regen kwam er uit de lucht vallen. Na een stevig Schots ontbijt hebben we afscheid genomen van Jim en zijn vrouw. Ze doneerden  £ 10,– voor het goede  doel. Zijn we op de fiets gestapt richting Oban. Plus minus 60 km. Op onze weg kwamen we 4 bergen tegen van de buiten categorie. Onderweg nog wel even gestopt voor een kop koffie met vullende gebak.

We waren zijk nat. Maar de temperatuur was niet echt slecht en we hadden voor de wind. Dat scheelde heel veel. Om half vier waren we al in Oban. Een tent opzetten onder deze omstandigheden was geen optie. We zouden onze kleren niet droog krijgen. Oban binnenrijdend merkten we al snel dat er veel B&B’s waren en konden we snel ergens aanbellen voor een kamer. De verwarming hoog  aan en de kleren uithangen zelf onder een warme douche en klaar voor het bezoeken van de Oban Distillery. We konden het lopende af want de Distillery staat midden in het dorp. De tour was al uitverkocht. Dan maar een afspraak gemaakt voor morgen tien uur.  Omdat de rondleiding niet doorging hadden we de tijd om spullen te verzamelen die naar huis afgevoerd konden worden. Verder alleen nog wat door dorp gewandeld, fish and chips gegeten op een bankje aan de boulevard en een pilsje gepakt in een van de vele bars. Morgen gaan we naar Fort William en de Ben Nevis Distillery. Tot morgen.

We zijn terug in onze tent en het regent pijpenstelen. De dagen  hiervoor konden we makkelijk tot 10 uur buiten zitten en genieten van de zonsondergang . Maar terug naar het einde van deel 1. Nadat we Bowmore verlaten hadden werden we geconfronteerd met een begrafenis. Bagpipe voorop en het halve dorp achter de rouwwagen. Nadat we onze respect hadden getoond konden we op weg naar Port Ellen. Veel tegenwind en slagregens. Zo kwamen we aan bij Ardbeg. We werden hartelijk ontvangen. Bij de uitleg van ons doel gaf de dienstdoende manager ons een fles whisky en 6 mooie glazen. Per opbod te verkopen. Vervolgens zijn we naar Laphroaig gegaan waar we wel op tijd waren voor een rondleiding. Het was weer genieten van een heel andere opzet en filosofie. En de 4de van vandaag was Lagavullin. We waren er pas om 4 uur en de laatste rondleiding was al onderweg. Tevens waren ze al volledig volgeboekt. Toch nog een complimentary drink mogen nuttigen. Foto’s komen nog, best leuk. Toen terug naar de tent, maar onderweg eerst nog wat gegeten. Ja in het jeugdhonk van Port Ellen. Morgen met de boot  weer terug naar het vaste land. Tot morgen.

We hebben het gehaald. 4 destilleerderijen op 1dag. Maar eerst vannacht. Wat een weer, regen en wind. Niet alles is droog gebleven, dan dus maar schone kleren aangedaan. Op een van onze ritten  hadden we een openbare toilet gevonden. Wij net uit bed op de fiets naar de openbare toilet om te wassen en scheren. Terug in Bowmore, alwaar we nog steeds rough kamperen, hebben we een full breakfast genuttigd bij een Indier. Om 10:30 was het tijd om de Distillery op te zoeken. We hebben daar een mooie en leuke en boeiende rondleiding gehad van Moira. Ook de whisky smaakte erg goed. Bowmore heeft nog veel oude en historische werk methode, o.a. mouten ze nog 30% van hun barley zelf. De foto’s worden nog gestuurd als we in de bewoonde wereld terug keren. 

Later meer, 

Nu een foto van ons eetgelegenheid vanavond.

En nu nog een foto met het bewijs dat we in Schotland zijn.

Vannacht de eerste regen en veel wind gehad. Het was erg koud in de ochtend. En in de regen je ontbijt klaarmaken bij het tentje was geen optie. Maar het vinden van eetgelegenheden die een ontbijt serveren was ook niet makkelijk. Uiteindelijk toch gelukt. Daarna op naar Kilchoman Distillery alwaar we een hartelijk welkom kregen maar 2 uren zouden moeten wachten. Gezegd dat dat voor ons niet te doen was. Toen heeft ze een privé tour  gegeven van een half uur. Fantastisch was het. Een mooie distilleerderij met mooie whisky’s. Daarna op naar de Bruichladdich Distillery alwaar we gelijk konden aansluiten bij een rondleiding. Mooi om een oude distilleerderij in werking te zien met een open washback en koperen ketels uit 1881. Zeer mooie en duidelijk uitleg. Toen hadden we nog tijd voor een derde bezoek. Het werd Bowmore. Maar helaas vol geboekt.  Dus een afspraak gemaakt voor morgen 10:30 uur. Misschien wel 4 distilleerderijen morgen! Tot morgen.

Afgelopen nacht liggen denken hoe gaan we het weekend invullen wetende dat ik 8 distilleerderijen wil gaan bezoeken op Islay. Aangezien we gisteren niet zo ver waren gekomen als gepland! Dus heb ik Campbeltown overgeslagen. Zodoende hebben we de ferry van Lochranza naar  Claonaig genomen. Vervolgens eerst 8 km fout gereden totdat een boer ons vertelde dat we op een dead end zouden uitkomen. Toch hadden we nog 6 minuten speling voor de volgende ferry van Kennacraig naar Askeig op Islay. Deze boottocht duurt 2 uren. We kregen gelijk een behoorlijke klim te verwerken om direct daarna een afdaling in te zetten naar de Caol Ila Distillery. Helaas waren de rondleidingen vol en konden we alleen genieten van een glas whisky in de shop. We gaan de komende dagen alles bekijken op dit eiland vanuit onze standplaats wild kamperen in een grasland. Tot morgen.Foto’s willen ook hier niet lukken. Jullie houden ze allemaal tegoed

Een vrij ontspannen dag gehad. Na het afscheid van een vriend zijn we  naar de ferry in Ardrossan gereden. Daar hebben we ons ontbijt genuttigd. Een volledig Schots ontbijt. Daarna op de boot naar Arran. Om 13:30 waren we bij Brodick. Vervolgens een prachtige rit naar Lochranza alwaar de Arran Distillery staat. Er is veel veranderd sinds de laatste keer dan we, Anne en ik, er waren. Erg indrukwekkend voor een distilleerderij uit 1995. Ze zijn nu bezig een tweede distilleerderij te bouwen aan de andere kant van Arran. 

De foto’s komen niet goed door in verband met slechte verbinding. 

Helaas de volgende keer beter .

Vannacht gaan we weer buiten slapen. Ook vandaag hebben het droog gehouden. Iets minder warm dan gisteren. Morgen gaan we naar Campbeltown op Kintyre. Tot morgen.