The leaving of bonnie Schotland.

Woensdag 31 mei. Ik was nog niet klaar met gisteren. Na het verlaten van dedestilleerderij was de oorspronkelijke bedoeling om Berwick-upon-Tweed te bereiken. Voor de duidelijkheid had ik gevraagd voor de richting bij een medewerker van de destilleerderij. We moesten richting Gifford. Gifford hebben we inderdaad gehaald en daar ook onze lunch genuttigd. Daarna kwamen we bij een splitsing en namen we zoals wel vaker de verkeerde afslag bleek achteraf. Wat een weg was dat zeg, dwars door de Lammermuir hills, geen mens, huis of andere wegen te bekennen voor meer dan 3 uur dan een zinnige persoon met een auto. Stijgings percentages van 17% kwamen veelvuldig voor en niet voor een korte klim maar lang, zeer lang. De eerlijkheid gebied me te vertellen dat we beide ook met de fiets aan de hand de benenwagen hebben genomen. Onze fietsen begonnen te klagen, piepen en kraken. Maar uiteindelijk kwamen we de hills uit en kwamen in Duns uit. Het was inmiddels zo laat en we waren zo moe dat we niet verder gingen. Nu nog slaapplaats vinden in een dorp met 1 hotel die volgeboekt was. Maar gelukkig voor ons was er ook 1 b&b en die had nog een kamer vrij. In het dorp zijn we naar twee bars geweest. Daar ontmoette we George die alles van voetbal kon vertellen en Kevin die erg dronken was en nog nooit in Amsterdam was geweest. Tussen door nog en frietje en naar bed. Ontbijt werd geserveerd om 08:30 uur. Van de eigenaresse van de b&b kregen we £ 5,– voor het fonds. Het plan voor vandaag was om af te dalen naar een camping bij Hauxly, 40 km voor Newcastle. De rit die oorspronkelijk uit de hoed kwam zou niet langer duren dan 6 uren. Maar ja, je kent ons onder tussen. Het moest weer anders. Aan de zon stand/schaduw zag ik dat we verkeerd reden. We reden met een grote boog richting Berwick. Maar voordat je Berwick bereikt passeren we de grens tussen Schotland en Engeland. Bye bye bonnie Schotland, see you later. Berwick, oude hoofdstad van schotland, maar na de laatste oorlog van 1746 geannexeerd door Engeland, ligt aan de kust, vervolgens terug de binnenlanden in richting Wooler van Wooler naar Alnwick en van Alnwick naar een plek langs de kust. Want er is geen camping in de buurt en dus wordt het weer rough camperen. Al met al hebben we meer dan 110 km afgelegd. Wat een dag. Nog steeds geen vlakke stukken weg gezien. En dan het zoeken naar eten, maar dat vertel ik morgen. Tot morgen