Dag: 31 mei 2017

Woensdag 31 mei. Ik was nog niet klaar met gisteren. Na het verlaten van dedestilleerderij was de oorspronkelijke bedoeling om Berwick-upon-Tweed te bereiken. Voor de duidelijkheid had ik gevraagd voor de richting bij een medewerker van de destilleerderij. We moesten richting Gifford. Gifford hebben we inderdaad gehaald en daar ook onze lunch genuttigd. Daarna kwamen we bij een splitsing en namen we zoals wel vaker de verkeerde afslag bleek achteraf. Wat een weg was dat zeg, dwars door de Lammermuir hills, geen mens, huis of andere wegen te bekennen voor meer dan 3 uur dan een zinnige persoon met een auto. Stijgings percentages van 17% kwamen veelvuldig voor en niet voor een korte klim maar lang, zeer lang. De eerlijkheid gebied me te vertellen dat we beide ook met de fiets aan de hand de benenwagen hebben genomen. Onze fietsen begonnen te klagen, piepen en kraken. Maar uiteindelijk kwamen we de hills uit en kwamen in Duns uit. Het was inmiddels zo laat en we waren zo moe dat we niet verder gingen. Nu nog slaapplaats vinden in een dorp met 1 hotel die volgeboekt was. Maar gelukkig voor ons was er ook 1 b&b en die had nog een kamer vrij. In het dorp zijn we naar twee bars geweest. Daar ontmoette we George die alles van voetbal kon vertellen en Kevin die erg dronken was en nog nooit in Amsterdam was geweest. Tussen door nog en frietje en naar bed. Ontbijt werd geserveerd om 08:30 uur. Van de eigenaresse van de b&b kregen we £ 5,– voor het fonds. Het plan voor vandaag was om af te dalen naar een camping bij Hauxly, 40 km voor Newcastle. De rit die oorspronkelijk uit de hoed kwam zou niet langer duren dan 6 uren. Maar ja, je kent ons onder tussen. Het moest weer anders. Aan de zon stand/schaduw zag ik dat we verkeerd reden. We reden met een grote boog richting Berwick. Maar voordat je Berwick bereikt passeren we de grens tussen Schotland en Engeland. Bye bye bonnie Schotland, see you later. Berwick, oude hoofdstad van schotland, maar na de laatste oorlog van 1746 geannexeerd door Engeland, ligt aan de kust, vervolgens terug de binnenlanden in richting Wooler van Wooler naar Alnwick en van Alnwick naar een plek langs de kust. Want er is geen camping in de buurt en dus wordt het weer rough camperen. Al met al hebben we meer dan 110 km afgelegd. Wat een dag. Nog steeds geen vlakke stukken weg gezien. En dan het zoeken naar eten, maar dat vertel ik morgen. Tot morgen

Dinsdag 30 mei. Vandaag is speciaal omdat we een bezoek brengen aan de laatste destilleerderij van onze tocht. Maar laten we bij het begin van de dag beginnen. We moesten ten slotte het hotel/b&b verlaten en dat betekende iets eerder opstaan om de tassen weer te vullen en zodanig in te pakken dat de gewichten goed verdeeld kunnen worden op de fiets. Voor het ontbijt hadden we het gebruikelijke volledig schots ontbijt. Bij de afrekening gaf de eigenaar ons £ 30,– voor het fonds mee en vond het fantastisch wat we gedaan hadden en doen. Na een hartelijke afscheid moesten we Edinburgh zie uit te komen en dat valt niet altijd mee in een stad dat niet de jouwe is. Maar het ons uiteindelijk gelukt. Trouwens de weg naar de destilleerderij ging ook niet over rozen maar over een oud spoor. Ook kwamen nog langs een gigantische opslagplaats voor barley en andere graansoorten die gebruikt worden in de whisky industrie. Met een half uur vertraging, door verkeerd rijden en een versleten fiets, kwamen we aan bij de Glenkinchie Distillery.  Ook deze behoort toe aan het conglomeraat DIAGIO, en valt onder de “classic malts selection”. De destilleederij begint met bowling baan. Achteraan heb je het bezoekers centrum. Bij binnenkomst was het absoluut niet druk. Een vriendelijke vrouw lachte naar ons en vroeg waarmee ze ons kon helpen. Ik gaf haar de pasjes “the friends of the classic malts” waardoor we een gratis rondleiding konden krijgen. Tevens gaf haar de bekende brief waarin ik uitleg wat we proberen te doen. Ze was erg onder de indruk en gaf me bij het weg gaan een persoonlijke donatie. Bij Glenkinchie hebben ze hele mooie maquette gemaakt van  de gehele productie lijn voor het maken van whisky. Erg mooi om te zien. Daarna kregen we de tour en nosing and tasting. Ook hier mochten er geen foto’s gemaakt worden van de productie onderdelen. Ook hier zijn ze op details weer anders dan andere destilleerderijen. Een voorbeeld is dat bij Glenkinchie washstill maar tot een 20% alcohol destilleerd wordt. Al met al was het een geslaagde rondleiding. Tevens moesten wij nog op de foto voor facebook. Bij ons vertrek regende het een beetje en daar hebben we regenkleding voor en wij weer op pad, nu richting Berwick- upon-Tweed. Die hebben we echter nooit gehaald maar zijn gestrand in Duns. Hoe dat vertel ik je morgen wel. Voor nu tot morgen.