Aberlour, Speysite.

Maandag 22 mei. Ik had gisteren geschreven dat we zondag uiteindelijk op een verkeerde camping terecht waren gekomen. Op zich een hele mooie maar vooral een schone camping volgens onze campeerder bij uitstek. Alleen het had geen andere faciliteiten dan toiletten, douches en een washok waarvan de droger niet droogde en het lag te ver van de supermarkt en of eetgelegenheden af. Dus op naar de beoogde camping bij Aberlour. Ik weet inmiddels ook waarom het fout is gegaan en wel om twee redenen. 1e: de mio’s werken niet goed en kunnen de prullenbak in ten 2e: Aberlour heet officieel Charlestown of Aberlour. Maar oké. Om op de andere camping te komen was ook een puzzel, mede door onze mio’s. Hemels breed is de afstand tussen de ene camping en die in Aberlour 10 km. Mijn mio gaf 64 km aan en die van Gerard niet veel minder. Uiteindelijk waren het er niet minder 15 km. In onze transfer rit hebben we nog twee destilleerderijen bekeken. De 1e Dalmunach was nieuw zonder bezoekers centrum en de tweede Dailuaine had ook geen bezoekerscentrum en lag tevens onder reparatie. Waarschijnlijk voor een uibereiding. Dus werden we weggestuurd. Op naar Aberlour dan maar. Terwijl we nog geen km van Aberlour af waren gaf de mio van Gerard nog 25 km aan. Eindelijk arriverend op de camping bleek deze 4 weken geleden overgenomen te zijn door een jong echtpaar en die waren nog volop in een renovatie stadium. Maar we kregen een plaatsje toegewezen en de tent werd weeropgezet. Het volgende doel was om een bezoek te brengen aan Dufftown, capital of de whisky industrie. Onderweg kwamen we de  Speyside Cooperage tegen en dat was met name voor Gerard  erg interessant. En het was inderdaad een openbaring. De mannen die de vaten maken staan nog op stuksprijs. Hun loon is nog afhankelijk van het aantal vaten ze maken. Tevens heel interessant vanuit het technische handwerk dat ze verrichten. Maar ja we hadden nog steeds geen whisky geproeft, en dat is toch wel vreemd als je al een dag in Speyside verkeerd. Daarom op richting Dufftown om toch maar de Glenfiddich Distillery te bekijken. Wat een complex. De rondleiding was helaas niet goed. De dame in kwestie heeft het te lang gedaan, geen humor, afraffelen van een verhaaltje en een zuur gezicht. Tevens kregen we geen bijdragen voor het goede doel! Bij de Cooperage hadden we een tip gekregen dat er schotse muziek gespeeld zou worden in Dufftown en wij besloten er naar toe te gaan. Maar dan moesten we eerst weer naar de camping en weer terug, eerst nog wat eten en daarna naar een clubhuis van de Dufftown British Legion. Foto’s volgen nog. Wat was het gezellig met lokaal oude mensen en uit den vreemde jonge mensen en natuurlijk de onmisbare raffel. Na afloop moesten we nog 8 km fietsen naar de tent. Wat waren we nat. Toch moest er geslapen worden. Dan maar een beetje vocht in de tent. Wel te rusten, tot morgen.

we