Inverness

18 mei. Ik schrijf de datum er maar bij want voordat je het weet ben je die ook vergeten als je hier rond fietst. We zijn vroeg opgestaan vandaag om te proberen wat km te maken en bereik te krijgen voor onze mobieltje. Maar met al dat klimmen valt dat niet mee.

Op een gegeven moment hadden we bereik en dus eerst het thuisfront bellen om ze te laten weten dat we nog leefde. Om 12 uur waren we in Inverness en nog niets gegeten dan een banaan en Iron Bru. Gerard en ik raakten elkaar ook nog een keer kwijt in Inverness. Waar een mobieltje dan niet goed voor is! Na de brunch dachten we dat de Tomatin Distillery voor ons makkelijk nog te halen moest zijn want de i-pad gaf daar 1uur en 40 minuten voor. Maar wij moesten natuurlijk de moeilijkste maar ook de mooiste route pakken en kwamen daar pas om 16:45 aan.  Onderweg ook al gekeken voor B&B’s maar niets gevonden. Dan maar  vragen aan de receptioniste van de Distillery of zij iets wisten. Zij wist wel iets tevens gelijk een afspraak gemaakt voor een rondleiding om 10 uur.  Wij naar het adres die ze ons gegeven had maar helaas de B&B was volgeboekt en geen plaats voor een tent. De buren hadden ook een B&B maar op de raam stond dat ze volgeboekt waren. Toch maar aangebeld voor de vraag of wij onze tent konden opzetten. Een dame deed open en nodigde me binnen en zei dat ze wel kamers had maar bezig was met het opnieuw decoreren van het huis. We hadden de keus uit diverse kamers omdat wij de enige  gasten zijn. Ze heeft zelfs voor ons nog fish and chips and peas klaargemaakt, wat normaalgesproken niet doet. Eind goed al goed. Tot morgen.